ARTYKUŁY 🙂

Dlaczego ludzie stają się toksyczni ?

 Bywa tak, że toksyczni stają się ludzie, którzy sami zostali kiedyś skrzywdzeni, mają lub mieli trudne relacje w rodzinie. Często takie osoby czują się niedocenione i samotne. Zaczynają szukać kogoś kto zwróci na nich uwagę. W ich sieci najczęściej wpadają osoby słabe, szukające przyjaciół. Toksyczna osoba próbuje uzależnić od siebie drugą osobę aby móc ją kontrolować. Często bywa tak, że chce narzucić jej swoje poglądy, aby łatwiej jej było manipulować swoją ofiarą. Tylko po co to robi? 

Może mieć potrzebę karmienia się swoją dominacją nad innymi. Władzą wpływania na innych. Często jest tak, że ofiara traktuje swojego oprawcę jako autorytet. Pomaga to oprawcy zyskać pewność siebie, podbudowuje jego ego i sprawia, że czuje się zauważony i ważny. Takiej osobie łatwo jest czerpać dobra materialne a także przywileje z relacji którą manipuluje. Sprawcy potrafią stworzyć wokół siebie fałszywy obraz, który jest często wyreżyserowany na potrzeby przyciągania a następnie manipulowania innymi. Warto jednak zaznaczyć że czyjaś toksyczność może wynikać z zaburzeń osobowości, różnych chorób psychicznych lub traum z dzieciństwa czy trudnych relacji. Takie osoby bardzo często potrzebują porady specjalisty, jednak mało kto to zauważa. Zauważona toksyczna relacja najczęściej skupia się na ofierze i udzieleniu jej pomocy. Ludzie często zapominają o tym że oprawca również może jej potrzebować. 

Jak pomóc osobie która tkwi w toksycznej relacji ?

Wiele osób stara się znaleźć odpowiedz na pytanie w jaki sposób pomóc osobie tkwiącej w wyniszczającej relacji. Często to właśnie Internet stanowi źródło w którym możemy znaleźć pomocne nam informację. Jedną z nich jest pokazanie drugiej osobie jakie są konsekwencję tego co się dzieje. . Tak by sama doszła do tego że tkwi w toksycznej relacji.

Kiedy przeprowadzić rozmowę ?

Próbę przeprowadzenia rozmowy powinniśmy podjąć, podczas gdy zaczynamy zauważać że osoba tkwi w wyniszczającej relacji i zaczynamy dostrzegać gwałtowne zmiany w nastroju naszej przyjaciółki czy przyjaciela. Ważne jest by zachować spokój i starać się przeprowadzić łagodnie konwersację tak by nie skończyła się ona niepowodzeniem czy zdenerwowaniem obu ze stron.

Warto jest także spróbować nakłonić odbiorcę do skorzystania z profesjonalnej pomocy. Nam samym może wydawać się to często bezsensowne, jednakże należy pamiętać że to jedna z form pomocy, która może być dla nas pomocna.

Jeśli podejmiemy się rozmowy warto pamiętać że nie wszyscy ludzie potrafią sami ocenić w jakiej sytuacji się znajdują i jak dana relacja ich rani. To właśnie dzięki dobrze sformułowanym pytaniom zostawiamy drugiej osobie wiele do refleksji i rozważań nad swoją sytuacją. Można też zadać je samemu sobie w chwilach trudności czy konfliktów w relacjach, ponieważ to właśnie one często sprawiają że zaczynamy inaczej dostrzegać relację w jakiej się znajdujemy.

Jak się czuje w danej relacji ? Czy działa ona w dwie strony ? Jak się czuję sam/sama ze sobą ? Czy jestem szczery/a ? Czy dana osoba cieszy się z moich sukcesów i osiągnięć ? Czy jestem wspierany/a? Czy mam prywatność? Czy jestem przy tej osobie sobą? Czy jestem szczery/a?

 

TOKSYCZNE RELACJE POMIĘDZY MATKĄ A CÓRKĄ

KOLEŻANKI

Występuje kiedy matka bardziej troszczy się o to, by być najlepszą przyjaciółką swojej córki niż odgrywać rolę rodzica, matka zna każdy najmniejszy szczegół z życia swojej córki.  I chociaż oferuje ogromne wsparcie emocjonalne, gdy jej córka dorasta i chce się usamodzielniać i wykonywać niezależne czynności, matka nadal będzie ją przy sobie trzymać na siłę . W tej relacji córka rzadko otrzymuje jakąkolwiek dyscyplinę od swojej matki i ma trudności z budowaniem praktycznych umiejętności życiowych, ponieważ nie otrzymała odpowiednich wskazówek.                

SZEF I PODWŁADNY

Następuje gdy  matka chce kontrolować i zdominować życie swojej córki. Matka często jest bardzo wymagająca, rygorystyczna i zamknięta.

Oczekuje, że córka będzie podążać za swoimi rolami i oczekiwaniami, zazwyczaj brakuje jej empatii i wywiera presję na córkę lub wymaga konkretnego zachowania. Córka często czuje, że musi być idealna, aby zdobyć aprobatę matki, cierpi również na problemy z niską samooceną i obawia się, że zostanie odrzucona lub surowo oceniona przez innych, gdy córka będzie starsza, będzie miała urazę do matki i zazwyczaj będzie się buntować.       

RYWALKI

w tej relacji matka postrzega córkę jako rywalkę lub zagrożenie. Chociaż może się wydawać, że matka wspiera córkę od wewnątrz, czuje się ona niepewnie, gdy jest w jej otoczeniu. Matka nieustannie porównuje się do swojej córki, aby zobaczyć  kto jest ładniejszy, szczuplejszy, mądrzejszy odnosi więcej sukcesów zamiast rozwijać relacje oparte na zrozumieniu i akceptacji. Córka zwykle czuje się wewnętrznie skonfliktowana i niegodna swoich osiągnięć

RELACJA ODWRÓCENIA RÓL

Następuje gdy matka oczekuje, że córka będzie odgrywać rolę rodzica i będzie ją wspierać. Ten związek jest jednostronny, a córka jest wykorzystywana i zaniedbywana. Matka przejmuje się tylko swoimi potrzebami  i upewnia się, że to ona jest “wychowywana” przez swoją córkę. W młodym wieku córka uczy się, że musi się poświęcić i stawiać innych na pierwszym miejscu, gdy dorasta, często cierpi na problemy z niską samooceną, ma trudności z odmową i wyznaczeniem zdrowych granic.

ZANIEDBANIE

W tej relacji matka jest niedostępna emocjonalnie lub fizycznie dla swojej córki. Jeśli matka jest niedostępna emocjonalnie, może się wycofać lub odmówić miłości córce i przekazać ją swojemu drugiemu dziecku. Jeśli matka zdecyduje się opuścić dziecko i oddaje córkę innemu biologicznemu rodzicowi lub innemu opiekunowi, który może się nią zaopiekować. Córka zwykle nie wie , dlaczego jej matka odeszła i zwykle zostaje z poczuciem pustki.

DOBRA MAMA ZŁA MAMA

jest to związek między matką a córką w której córka nigdy nie wie czego się spodziewać od matki. Często spotyka się z gorącym temperamentem  lub wręcz przeciwnie zimnym zachowaniem ze strony jej matki. mama zwykle zachowuje się dobrze, gdy są w miejscach publicznych a wokół nich są inni. Zachowuje się uprzejmie, uśmiecha się i udaje, że jest dba o swoją córkę , ale kiedy zostają same, matka pokaże swoje prawdziwe oblicze i zachowuje się złośliwie, zimno i zaniedbuje córkę. W tym związku matka tylko dba o dobry wizerunek, kiedy musi i nie udaje jej się nawiązać kontaktu z córką

Niezdrowe relacje pomiędzy matką a synem

CHŁOPIEC MAMUSI

Bliski związek matki z synem jest ważny, ale jak blisko jest zbyt blisko? Kiedy matka przekracza granice syna, podejmuje wszystkie decyzje za niego i zmusza go do bycia przy niej przez cały czas, pozostawia mu bardzo mało miejsca na samodzielność, gdy będzie starszy.  W rzeczywistości jego matka może starać się , aby poczuł się winny, jeśli nie pozostaje w stałym kontakcie. Syn jest często dobroduszny i obdarzony dobrocią, ale jego matka często wykorzystuje go z tego powodu. Gdy dorasta syn może po cichu lub otwarcie czuć do niej urazę i zaczyna sprzeciwiać się, aby zapewnić sobie wolność.

NIEOBECNA MATKA

Może to spowodować poważne szkody między nieobecnością matki a życiem jej syna, zwłaszcza gdy syn jest młody. Ci, którzy dorastają bez matki, mogą mieć problemy z nawiązywaniem relacji z innymi.  Synowie, którzy dorastają bez matki, często obwiniają siebie, wierząc, że zrobili coś złego, aby zmusić matkę do odejścia, lub w końcu czują do nich urazę, ponieważ łatwiej jest czuć gniew niż nic w ogóle.

SZEF I PODWŁADNY

W tego typu związkach matka często bardzo kontroluje i dominuje, zmuszając syna do podążania za jej wskazówkami. Syn ma niewiele do powiedzenia w wyrażaniu siebie.  Będzie miał również trudności z podejmowaniem decyzji, gdy będzie starszy. Może to wpłynąć na to, że będzie bardzo zależny od innych lub będzie odzwierciedlał działania matki i przejmie kontrolę w sytuacjach, w których czuje się doceniony i usłyszany.

ODOSOBNIONA MATKA

Ten typ mamy jest często emocjonalnie odległy. Jej synowi trudno jest do niej dotrzeć, kiedy najbardziej jej potrzebuje. Jej wahania nastroju mogą być wysoce nieprzewidywalne, co utrudnia jej synowi zbliżenie się do niej. Nie wiedząc, jak powinien zareagować, uczy się także zachowywać od niej bezpieczny dystans. Ten typ matki może mieć trudności z poświęcaniem synowi odrobiny uwagi, miłości i wsparcia, w relacji z czym może to utrudnić mu nawiązanie prawdziwej więzi z innymi. Syn może nauczyć się budować mury i walczyć z lękiem społecznym.

MATKA I JEJ TROFEUM

Ten typ relacji matki i syn obraca się wokół doskonałości i oczekiwań. W tej sytuacji matka lubi być gwiazdą i często stawia swojego syna na piedestale jak trofeum, gdzie może go pokazać innym. Jest traktowany bardziej jak zdobyć niż jak jej syn. Mając obsesję na punkcie wizerunku i wydajności, ma wysokie oczekiwania wobec swojego syna, zmuszając go do bycia lepszym każdego dnia. Chociaż na zewnątrz  może być genialny w szkole , może potajemnie cierpieć z powodu presji. W miarę dorastania może szybko być zadowolony, stale pracować i być niezwykle samokrytyczny.

Niezdrowe relacje pomiędzy ojcem a córką

ZAGUBIONY OJCIEC

To ktoś, kto jest fizycznie obecny w życiu swojej córki, ale porzuca ją w emocjonalnie. Nigdy nie chwali córki za jej osiągnięcia ani nie zauważa zmian, przez które przechodzi.  W rezultacie córki takich ojców często czują się zdezorientowane co do własnej tożsamości i mają problemy z identyfikacją swoich sił i talentów. Zazwyczaj zmagają się z problemami z niską samooceną i zwykle szukają atencji , której pragną w romantycznych związkach.

OJCIEC UŻYWAJĄCY PRZEMOCY

Ojcowie stosujący przemoc na swoich córkach często przejawiają niestabilne nastroje które prowadzą do nieprzewidywalnego, destrukcyjnego zachowania. Zwykle mają trudności z kontrolowaniem złości i rozładowują stres na swoich córkach. Co skutkuje przemocą werbalną, fizyczną lub seksualną. Ojciec cechujący się takimi zachowaniami dba tylko o własne dobro i nie dba o potrzeby swojej córki. Córki znęcających się nad nimi ojców często dorastają bez prawdziwej tożsamości, są przerażone, nieśmiałe i wolą nie być zauważane przez innych.  W późniejszych relacjach córki z góry spodziewają się, że ich partnerzy będą źle je traktowali.

ROZPIESZCZAJĄCY OJCIEC

Jest on przeciwieństwem poprzedniego ojca. Nie wyznacza on zdrowych granic i traktuje córkę jak księżniczkę . W konsekwencji córka często dorasta jako manipulantka i zaabsorbowana sobą osoba .  W romantycznych relacjach córki rozpieszczających je ojców zwykle szukają opieki i stawiają swoje potrzeby ponad potrzebami swoich partnerów. Rozpieszczającym ojcom trudno jest powiedzieć „nie” i  dają swoim córką być rozpieszczoną. Martwią się, że są niemili i kontrolują za bardzo swoje dziecko. Mylą się, że ich natura jest wspierająca, gdy nie uczą swoich córek traktowania ich z szacunkiem.

TOKSYCZNY OJCIEC

Tworzy zależną relację z córką. Często ją kontroluje i ma trudności z opuszczeniem swojej córki, gdy dorasta.  Nawet kiedy jest w stanie o siebie zadbać, „odcina jej skrzydła” tak by mogła liczyć na jego wsparcie.  Toksyczny ojciec nie uczy swojej córki odpowiednich umiejętności życiowych, których potrzebuje, aby się rozwijać. Często dominuje i podejmuje decyzje za nią, myśląc, że wie, co jest dla niej najlepsze.  W rezultacie córki toksycznych ojców mają trudności z prowadzeniem udanego, niezależnego życia.

ZRUJNOWANY OJCIEC

Nieustannie polega na swojej córce, aby przeżyć.  Może cierpieć na uzależnienie, depresję lub być bezrobotny i potrzebuje swojej córki, aby funkcjonować. Często wyrzutami sumienia skłania swoją córkę do wyświadczania mu przysług, co może prowadzić do zgorzknienia i złości po drodze.  Kiedy córka próbuje poradzić sobie samodzielnie z życiem, bez konieczności zwracania na niego uwagi mogą pojawić się problemy.  Córki zrujnowanych ojców bywają bezinteresowne i mają trudności z wytyczeniem zdrowych granic z innymi, ponieważ musiały przez całe życie odgrywać rolę opiekuna.  Gdy osiągną dorosłość, mogą wejść w relacje, w których skończy się niańczeniem lub okazaniem swojemu partnerowi specjalnego traktowania, nie otrzymując tej samej miłości i uwagi w zamian.

Niezdrowe relacje pomiędzy ojcem a synem

NIEOBECNY OJCIEC

Ojciec którego nigdy nie było w pobliżu, kiedy syn go potrzebował.  Syn nigdy nie był zaopiekowany fizycznie ani emocjonalnie przez swojego ojca. Albo z powodu opuszczenia rodziny przez ojca, albo po prostu bycia pracoholikiem ojciec nie był obecny w życiu swojej rodziny. Ta nieobecność może być szkodliwa dla psychiki synów.

UZALEŻNIONY OJCIEC

 To ktoś, kto zmaga się z jakimś nałogiem, może to być alkohol, hazard lub nadużywanie narkotyków. Synowie uzależnionych ojców obawiają się bezbronności z powodu niestabilności emocjonalnej, którą ich ojciec zaszczepił w ich życiu.  Boją się otworzyć na innych, być zawiedzionym , zranionym czy odrzuconym . Może to silnie wpłynąć na ich zdolność do nawiązywania bliskich przyjaźni lub związków z partnerami romantycznymi.

SUROWY OJCIEC

 Ten typ ojca jest zbyt surowy i twardy dla swojego syna. Okazuje często gwałtowne  wybuchy gniewu. Syn często nie czuje się bezpiecznie, popełniając błędy i pokazując swoje wady wokół siebie. Tacy ojcowie mogą być np. bardzo religijni i oczekiwać, że wszyscy w jego domu będą przestrzegać jego zasad i przepisów. Zazwyczaj ojcowie ci obwiniają swoich synów i uznają że nie są wystarczająco dobrzy i nie uczą go, jak być w czymś lepszym. Ten typ ojca jest zwykle kapryśny, nieprzewidywalny i budzący strach u jego syna.

PREFORMUJĄCY OJCIEC

To ktoś, kto często gubi się w swojej pracy lub hobby.  Nie lubi siadać z dziećmi i spędzać z nimi czasu, zamiast tego zawsze czuje, że musi być zajęty i trudno mu się zrelaksować. Ojciec preformacji ma obsesję na punkcie dobrego wykonywania zadań i zawsze dąży do tego, by być lepszym. Jest zorientowany na cel ,koncentruje się na wynikach, sukcesach i osiągnięciach. W zadowalającej pracy zwykle cieszy się doskonałą reputacją, a wielu jego współpracowników uważa go za odpowiedzialnego, rzetelnego i zrównoważonego.  W domu jednak synowie ojca preformującego czują się zaniedbani i rzadko kiedy ich potrzeby są zaspokajane. Synowie ci nie uczą się ważnych umiejętności życiowych i zmagają się z problemami z niską samooceną i poczuciem, że nie są w stanie sprostać wysokim standardom własnego ojca.

BIERNY OJCIEC

Ma świetną etykę pracy, ale zamiast być zajęty w domu, prowadzili życie poza nim i pracą. Jest on niedostępny emocjonalnie i pozostawia całą pracę i obowiązki drugiemu rodzicowi. Ten ojciec, chociaż nadal jest fizycznie obecny w życiu jego syna, często jest emocjonalnie odległy i nie ma zbyt wiele interakcji z synem.

AGRESYWNY OJCIEC

Tworzy wielkie rany emocjonalne i fizyczne w domu. Często źle traktuje swojego syna poprzez fizyczne, werbalne, emocjonalne lub seksualne wykorzystywanie. Może to mieć ogromny wpływ na emocjonalny i fizyczny rozwój syna oraz głęboko zranić jego poczucie własnej wartości.  Często synowie znęcających się ojców mogą zacząć znęcać się nad innymi lub stać się ofiarą agresywnego związku romantycznego.